Intermezzo a'la smutna kurwa

Moja próba ignorowania wszystkiego powiodła się.

Do pewnego stopnia.

Sprawy jednak posługują się swoją własną logiką.

I dojrzewają

Tak, jakby nie mogły poczekac, aż będę gotowa.

Czyli do nigdy.

A w Oslo jest ładna pogoda, jest mój instytut i moi dziwni, klasztorni pobratymcy.

Są śledzie, jest makrela w pomidorach i jogurth waniliowy podwójne zero procent.

Przyjmuję formę przetrwalnikową - czekając na porę deszczową.

Zagrzebuję w mule i drętwieje.

Wpadam w letarg.

Albo hibernację.
Zapadam w sen zimowy w moim legowisku, w pieczarze, przytulona plecami do innych niedźwiedzi.
Dyszymy przez sen wypuszczając z paszcz obłoczki śmierdzącego rybami oddechu.

Dajcie nam spokój, odejdźcie.

Nie budźcie zmęczonych niedźwiedzi.