Wywczas w sanatorium "Cisy"

14.00
Jeden Pan pali na ganku. Nie wolno palić. Jednego już za to wyrzucili z turnusu. Jedna starsza pani się poskarżyła do dyrektora.


14.20.
Mijamy Grajka Parkowego – gra na harmonii. Niezbyt pięknie. Sam o tym wie najlepiej. „ Ja to nie jestem taki zdolny – mówi - jak ten, co zawsze był przy bramie z trąbką. Ale umarł w zeszłym roku i teraz mi ludzie dają pieniadze za tamtego."

14.30
Przed nam wycieczka poznaje tajemnice Nalęczowa. "Senator Szyszkowska przychodzi z pobliskiej wsi co niedziela po ciastko do kawiarenki „Ewelina”. - mówi pan Antonii, przewodnik kulturalny uzdrowiska „Dom Rolnika” - Śmietanowe z wiśniami i czekoladą. Przychodzi z takim młodym panem. Jej towarzysz jest poetą." Po chwili milczenia dodaje: „I ma fioletowe włosy”
Rozlega się cichy pomruk niedowierzania.

16.00
W kawiarni "Jaśminowa" zamawiamy nalewki.
Wiśniowa, porzeczkowa, koprowa…
Ojciec mówi: Weźmy koniecznie orzechową. Orzechówkę weźmy! Podają.
Ojciec próbuje, wzdraga się: Orzechówka prawdziwa. Ohydna.

17.20
Przechodzimy koło maleńkiego drewnianego kościółka. W gablotce wisi plakat, gdzie jest napisane, co to grzech bałwochwalstwa. Bardzo konkretnie - m.in. Harry Potter, joga, akupunktura wschodnie sztuki walki oraz kursy szybkiego czytania...
Patrzę na ojca podejrzliwie – co tak szybko przeczytałeś te „Erynie”, szybciej niż ja. Czyżbyś?... Niewypowiedziane oskarżenie zawisa w powietrzu.


18.00 Kolacja.
Pani Kasia (lat 75.) przyjechała z mężem ale i tak podrywa wielu innych panów. Ktoś zresztą powiedział, że to wcale nie jest pewne, ze to jej mąż. We włosy wpina na wieczór jakieś takie jakby pióra. Pokazuje brzuch pomarszczony.
A teraz oddaje swoją wędlinę w stołówce – jakimś obcym panom.

19.00 W kawiarni dancing. A na dancingu Panna Krysia.
„jutro się rozstaniemy, jutro się rozejdziemy”, "żono moja serce moje", "poukladałam sobie świat, myślalam, ze nie wrocisz juz..."
O 20.30 muzyka cichnie, kuracjusze rozchodzą się po pokojach.Zbliża się cisza nocna.

21.00 Zmierzch.
W tym zmierzchu siedzi na ławeczce strasza pani.
Wyprostowana, w kapeluszu.
Okryta pledem przez córkę. Córka dotrzymuje jej towarzystwa, wysyła do fryzjera i na zabiegi pielęgnacyjne.
Teraz jednak strasza pani jest zupełnie sama.
Siedzi. Patrzy w zmierzch.
Czeka.

I szczerze powiem: wygląda to czekanie jakoś strasznie ostatecznie.

Errata:
A ojciec to powiedział, że oni w tym wieku to w ogóle już nie śpią. Tylko ubrani czekają w ciemnościach pokoju na śniadanie.